‘Groep des doods’ voor Oranje, deel 2

Na de loodzware groep tijdens het WK 2006 heeft Oranje wederom pech met de loting voor de eerste ronde van een groot toernooi. Nadat het Nederlands elftal in 2006 in een groep terecht kwam met onder meer Ivoorkust en Argentinië, loot ons land nu met wereldkampioen Italië, Vize-meister Frankrijk en upcoming nation Roemenië een van de zwaarste poules die ooit tijdens een eindronde van een EK of WK is gespeeld. De Duitsers daarentegen blijven een beschermengeltje hebben en loten het zwakke thuisland Oostenrijk, Kroatië en Polen. Over de nieuwe poule des doods en het loot-geluk van de Duitsers sinds 1954.

Wie als groepshoofd in een poule terecht komt met zowel de wereldkampioen Italië en WK tweede Frankrijk heeft enorme pech. Normaliter betekent groepshoofd dat het betreffende land wordt beloond voor de resultaten uit het verleden, maar voor Oranje blijkt dit niet weggelegd te zijn. De groep betekent niet alleen een grote moeilijkheidsgraad, maar tevens een zware belasting voor de spelers. De wedstrijden zullen alle drie op hoog niveau gespeeld dienen te worden en soms betekent dit dat na de eerste ronde de kaars uit is. De voorbereiding van Van Basten zal zich dan ook voor een belangrijk deel moeten richten op de fysieke gesteldheid en fitheid van de spelers, wil het team zowel de eerste ronde overleven als verder kunnen komen in het toernooi.

Voor de Duitsers is het verhaal heel anders. Hoewel Kroatië geen makkelijke tegenstander is, gastland Oostenrijk bezit nauwelijks genoeg klasse om een representatief elftal op te stellen en voor de Polen is het sowieso pas de eerste maal dat men aan een EK deelneemt, hetgeen veel zegt over de kwaliteit van het in het land gespeelde voetbal. Spelers als Ebi Smolarek, die niet goed genoeg werden bevonden voor de Nederlandse eredivisie, maken deel uit van de selectie die door de sluwe oude vos Beenhakker wordt getraind. Dat dan weer wel.

Het lootgeluk van de Duitsers heb ik overigens uitvoerig beschreven in mijn boek ‘De laatste minuut’, waarin dit geluk een van de zeven mythen is die ik onderzoek op waarheidsgehalte. Op basis van inschattingen van de Duitse pers en van verslagen van Duitse spelers en trainers blijkt op basis van een scoringstabel (zie ‘De laatste minuut’ blz. 97) dat Duitsland sinds 1954 inderdaad veelvuldig voordeel heeft gehad bij de loting. Wie de laatste jaren (sinds 1998) beschouwd, ziet voor onze oosterburen wedstrijden langskomen tegen Saudi-Arabië, Ierland, Paraguay, Costa-Rica, Iran, Equador en als zwaarste land zo’n beetje Zweden. Dat is andere koek dan Argentinië, Ivoorkust, Mexico, Brazilië, Joegoslavië. Nog slechter nieuws, een gunstige loting voor de Duisters is vaak een voorbode voor succes voor de Oosterburen!