WK 2014: de ultieme tips voor de voetbalpoules

OK. We weten allemaal wel dat Brazilie de grote favoriet is. Dat Spanje, Duitsland en Argentinie daar vlak achter zitten. Uruguay, Frankrijk en in minder mate Italie komen daar vlak achter. Eindelijk denken we niet dat Oranje al wereldkampioen is voor er gespeeld wordt, maar vlak het team van Van Gaal toch zeker niet uit. En als outsider tipt iedereen Belgie ….en wellicht een van de drie Afrikaanse landen (Ghana, Nigeria en Ivoorkust)…kortom, daarmee ga ik je niets nieuws vertellen, niets wat je niet al in alle grote tv shows hebt gehoord….en natuurlijk sluit ik mij bij deze tips aan….maar wie tip ik als echt een grote outsider? En als winnaar?

 

1.Mijn tip voor de titel outsider van het toernooi is….Zwiterland. Ik heb ze zien spelen tegen Duitsland in een vriendschappelijke interland (5-3)….en zo vriendschappelijk is dat niet tussen beide landen. Het team staat zesde op de wereldranglijst. Mocht je dat niets zeggen, het is toch maar flink boven Oranje en Belgie. Het team heeft een enorm ervaren coach en enkele jonge talenten. De gemiddelde leeftijd van het elftal is vrij jong, maar er zitten al erg ervaren spelers bij die ook bij grote clubs spelen, zoals Lichtsteiner (Juventus), Inler (Napoli) en Shaqiri (Bayern). Een erg multi-culti team. Niet overtuigd? In 2010 was Zwitserland het enige land dat Spanje versloeg tijdens het WK. Basel speelde prima voetbal in de Europa League. De Zwitsers spelen ook nog eens in de zwakste poule van het toernooi en moeten moeiteloos de volgende ronde kunnen halen. De jeugdopleiding is geweldig in het land en ik denk dat het tijd is voor de Zwitsers te oogsten. Ik gok op kwartfinale en misschien zelfs meer….

2. Mijn tip voor de titel? Uruguay. Vroeger was bijna alleen de verdediging spijkerhard en sterk, nu is de aanval (Cavani) ijzersterk en is de rest zoals we het van de mannen uit het voormalige ‘ Zwitserland van Latijns-Amerika’  gewend zijn (wat heb ik toch plots met Zwitserland?). Overigens, het middenveld is zeer ervaren met gemiddeld zo’n  50+ interlands. Een land dat nooit opgeeft en het de Brazilianen net zoals in 1950 erg lastig gaat maken…en een schwalbe is nooit ver weg natuurlijk als het er echt om gaat.

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Mijn nieuwe boek ‘Bondscoach!, coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders’ is recent verschenen bij Voetbal International en te bestellen c.q. beschikbaar bij managementboek, Bol.com, AKO, Bruna en overige boekhandels.

 

 

 

Van Gaal en de essentie van strategie en tactiek

De laatste weken staan de media bol van de artikelen over de tactiek van Oranje. Moeten ‘onze jongens’ nu spelen in een 4-3-3 of een 5-3-2 systeem? Het is meer dan een simpele discussie over hoe je voetbal moet spelen. Het gaat om de Hollandse School, om ons ‘voetbalerfgoed’. De een denkt te winnen met het ene systeem, de ander met het andere systeem. In deze hele discussie wordt een ding vergeten. Waar draait het om bij een goede strategie of tactiek? Ik kan dat terugbrengen tot een (1) woord.

Het begrip strategie komt voort uit de militaire wereld. ‘Strategos’, het Griekse woord waar strategie van is afgeleid, betekent ‘de kunst van de generaal’. De belangrijkste auteur op het gebied van strategie en oorlogsvoering is, hoe kan het ook anders, de Duitser Von Clausewitz. Hij omschrijft het verschil tussen strategie en tactiek als volgt: ‘tactiek leert het gebruik van het leger in gevechtshandelingen, strategie het gebruik van gevechtshandelingen om een oorlog te winnen.’ Hoewel het begrip strategie inmiddels velen bekend zal voorkomen, in het zakenleven wordt het pas sinds de jaren vijftig gebruikt en in de sport nog later. In het voetbal hanteren we in plaats van strategie liever de begrippen ‘visie op voetbal’, ‘mijn filosofie’ en tactiek.

Voor trainers, en zeker voor bondscoaches, ligt hier een belangrijke taak. Zij zijn het die met een tactiek moeten komen die hun teams succesvol maakt. Aan de wijze waarop teams spelen kan je dan ook vaak de hand van de meester herkennen. De coaches zetten via de gekozen tactiek de teams naar hun hand en trainers met een onderscheidende tactiek zijn het succesvolst. Denk vanuit het Nederlandse trainersgilde maar aan Johan Cruijff, Louis van Gaal, Co Adriaanse en in het verleden Rinus Michels. Internationaal gezien is dit niet anders. Namen die dan al snel komen bovendrijven zijn dan die van Arsene Wenger van Arsenal, José Mourinho van Chelsea of Josep Guardiola van Bayern München.

Een goede tactiek helpt een team om de beschikbare middelen (het ‘spelersmateriaal’, de technische staf, geld) zo goed mogelijk te benutten. Het uiteindelijk doel is daarbij natuurlijk winnen, liefst zo veel en vaak mogelijk. Daarbij moet rekening gehouden worden met de sterkten en zwakten van het team. Er zijn vele tactische varianten, die vaak worden opgesomd door de opstelling weer te geven. 4-4-2 is bijvoorbeeld een systeem dat veel in Duitsland wordt gespeeld en uitgaat van vier verdedigers, vier middenvelder en twee aanvallers. De ‘kerstboom-variant’ 4-3-2-1 speelt dus met maar een centrale spits, de tot na de oorlog gehanteerde 2-3-5 opstelling gaat daarentegen uit van liefst vijf aanvallers. Geen wonder dat er veel gescoord werd in die tijd.

De essentie ligt echter niet zozeer in de opstelling, maar wat je ermee wilt bereiken en hoe je er invulling aan geeft. Oranje kan dus net zo goed in een 4-3-3 opstelling succesvol zijn tegen landen als Spanje als in een 5-3-2 opstelling. Er is een begrip dat echter centraal moet staan in de benadering. Een begrip is leidend. Dat begrip is: verrassing. Cruijff zou dit ‘de exceptie’ noemen, waarbij hij duidde op die ene speler die op onnavolgbare wijze het verschil maakt. Piet Keizer, Dennis Bergkamp, Lionel Messi. Ik doel op tactische vondsten van trainers die de tegenstander op het verkeerde been zetten

Zonder verrassende elementen kan geen enkele strategie of tactiek succesvol zijn, omdat de tegenstander zich volledig hierop kan instellen. Dit is zo in tijden van oorlog, in het bedrijfsleven en in de sport. Een voorbeeld hiervan is de aanpak van Italiaanse clubs en de Azzurri tegen Ajax en Oranje. De Italianen kennen de Hollandse School tactiek van haver tot gort. Dat hoeft geen probleem te zijn, als de coaches en trainers maar zorgen dat er verrassingselementen in de tactiek zijn opgenomen. Want als iedereen precies weet wat je gaat doen, hoe wil je dan de tegenstander nog verslaan?

Wie echt zoekt naar de kracht van het huidige Oranje en de tactiek van Van Gaal, die zoekt naar de verrassingselementen in zijn tactiek. Zijn die er niet, dan hoeven wij ons geen illusies te maken. Zijn die er wel, en dat zien we snel genoeg op het veld, dan maakt Oranje kans tegen alle andere teams. En dat kan prima in 4-3-3 (of 5-3-2) zijn.

Mijn nieuwe boek ‘Bondscoach!, coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders’ is recent verschenen bij Voetbal International en te bestellen c.q. beschikbaar bij managementboek, Bol.com, AKO, Bruna en overige boekhandels.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Kan de Nederlandse voetbalcultuur een kritische blik van buiten wel aan?

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Op het WK voetbal van 1938 werd Nederland in de eerste ronde uitgeschakeld – na verlenging. Op het EK onder 17 jaar afgelopen maand verloor Nederland de finale – na verlenging én strafschoppen. Is dit toeval? Valt er iets te leren uit de voetbalgeschiedenis? Zijn er patronen te onderkennen waardoor het Nederlands voetbal wordt gekenmerkt? En doen we er dan iets mee of leggen we de informatie liefst snel naast ons neer omdat de uitkomsten ons niet bevallen? En waarom is dat dan?

‘Kijk eens naar hoe Duitsers, Portugezen of Italianen aan de aftrap van de verlenging staan. Die spelers peppen elkaar op, die gaan ervoor, die maken elkaar gek. En de Nederlanders? Die kijken een beetje treurig uit hun ogen omdat niet in de reguliere speeltijd is gewonnen.’
Foppe de Haan
Bondscoach Jong Oranje 2004-2009

Vacatures

Interim Warehouse Manager (Den Bosch)

Ben jij ervaren en beschikbaar voor een functie alsInterim Warehouse manager (Den Bosch, 6 maanden)Reageer snel en ga volgende week kennismaken bij onze klant!... Bekijk alle vacatures

Advertorial

20 jaar MNGMTS: alle trends langs de meetlat

Wordt geen prooi van een hype! WAT WERKT ECHT? Een interactief event met ruimte voor vragen, dialoog en discussie. Lees verder

Oranje verliest na strafschoppen, what’s new

Het Nederlands elftal onder 17 jaar verliest vanavond na strafschoppen de finale van het slechtste strafschopland ter wereld: Engeland…4-1. Het is voor de jonge Oranjespelers snel afgelopen, want ze missen er twee.. Laat me raden, er is niet of nauwelijks op getraind, wat wil je ook met een trainer uit de Ajax school. Trainen op pingels is voor hen tenslotte onmogelijk, want er is stress en dat soort dingen. Dat geldt blijkbaar alleen voor Nederlanders, die het direct in hun broek doen als ze een strafschop moeten nemen. Duitsers missen zelden. Hebben die dan geen druk? Leven  er daar niet 85 miljoen mensen, vijfmaal zoveel als in Nederland? Die kijken toch ook toe?

De finale halen, een fantastische prestatie. Verliezen na strafschoppen? De schuld van de trainer!

Over stress bij strafschoppen, de strafschoppenserie als ‘loterij’ en andere wetenswaardigheden van de strafschop, lees ook mijn nieuwe boek:

 

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach!
coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders
auteur: Gyuri Vergouw
paperback, 296 blz.
Voetbal International Boeken
1e druk, 2014
EAN: 9789067970747
Prijs: € 17,95

Verkrijgbaar bij o.m. managementboek.nl, Bol.com, VI.nl, Bruna en de betere boekhandels.

Bondscoach: coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders verschenen

Persbericht

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Ben jij nu zo slim of is hij nu zo dom? Dat is de vraag die nu eindelijk beantwoord kan worden dankzij Bondscoach! Coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders. Iedere Nederlandse voetballiefhebber denkt bondscoach te kunnen zijn. Nu kunnen de voetbalkenners zich gaan meten aan de echte top. Wat moet een bondscoach écht beheersen om titels te winnen? Dankzij een heldere methodiek kunnen 16 miljoen Nederlanders diens werkzaamheden nu stap voor stap beoordelen.

Wat weet je eigenlijk van het omgaan met stress en het nemen van een penalty? Hoe praat je als bondscoach en hoe ga je met de pers om? Wint Oranje weleens een verlenging of vinden we dat een wedstrijd van 90 minuten lang genoeg duurt? Hoe kies je jouw assistenten en welke mogelijkheden heb je om aan teambuilding te doen? Wat is die beroemde Hollandse School in het voetbal eigenlijk en is die nog wel verrassend genoeg om tegenstanders mee te overrompelen?

Vergouw analyseerde de functie en werkzaamheden van bondscoaches komt met een eigen MASTERPLAN. De letters van dit plan staan voor concrete activiteiten van (bonds)coaches: Missie, Aanpak, Selecteren van talenten, Teambuilding, Evaluatie van zwakke plekken (standaardsituaties, strafschoppen, mentale en fysieke weerbaarheid, 10 tegen 11), Reputatie- en relatiemanagement, (omgaan met de) Pers, Leiderschap, Assistenten en de Nederlandse School.

Auteur Gyuri Vergouw legt in Bondscoach! De functie van de trainer van Oranje onder het vergrootglas. Eerdere sportboeken van zijn hand als De strafschop en De laatste minuut groeiden uit tot klassiekers en gaven hem de bijnaam Professor Penalty. Naast auteur van sportboeken is Vergouw in het dagelijks leven actief als management consultant en -auteur.

Bondscoach!
coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders
auteur: Gyuri Vergouw
paperback, 296 blz.
Voetbal International Boeken
1e druk, 2014
EAN: 9789067970747
Prijs: € 17,95

Verkrijgbaar bij o.m. managementboek.nl, Bol.com, VI.nl, Bruna en de betere boekhandels

Strafschoppen in Finale Europa League Benfica-Sevilla

Prima strafschoppen aan de ene kant (Sevilla), vreselijk slechte aan de andere kant (Benfica). Zo zou je de strafschoppenserie tijdens de Europa League finale kunnen duiden. Aan Portugese kant werd ongeveer alles fout gedaan wat je fout kan doen, terwijl ik aan Spaanse kant weinig fouten heb kunnen ontdekken. Wat deden de Portugezen fout?

Fout 1: Een gestreste trainer. De Portugese trainer was duidelijk de meest gestreste man op het veld. Oei, strafschoppen, wat moeten we nu doen? Even langs de spelers lopen om te vragen wie goed in de wedstrijd zit….Fout! Dde trainer dient rust uit te stralen en alle verantwoordelijkheid voor de strafschoppenserie op zich te nemen. Zo ontlast hij zijn spelers.
Fout 2: de aanloop. Wat een dramatische aanloop namen Cardozo en Rodrigo, daarin kan je al zien dat het misgaat….de bal krijgt namelijk te weinig snelheid mee van de aanloop en de keepers zien de twijfel bij de spelers. Dat maakt keepers sterker, blijkt ook uit onderzoek, waardoor ze er meer pakken. Zeker bij Cardozo was dit duidelijk zichtbaar.

Fout 3: inschieten op 30 tot 80 centimeter hoogte. Dit is de beste hoogte voor een keeper om een bal te stoppen. Zelfs over de grond heeft betere kansen dan een penalty op deze hoogte.

Fout 4: lichaamstaal. bij de Portugezen was veel beter te duiden waar de bal naar toe zou gaan dan bij de Spanjaarden. Bij Sevilla zat er achter elke bal enorm geloof…Het kan niet anders dan dat hier op is getraind. Zwakkere teams zijn vaak beter op strafschoppen dan technisch superieure teams. Ajax is uiterst slecht in strafschoppenseries. daar denkt men, dat doen we wel even. Feyenoord is daarentegen sterker in strafschoppenseries.

Fout 5: de bekendste speler of de topscorer is de beste strafschopnemer. Fout! Uit Noors onderzoek blijkt dat spelers die veel hebben gewonnen (met name individuele prijzen als topscorer of beste voetballer) slechter strafschoppen nemen dan mindere goden. De grote helden hebben meer te verliezen.

Fout 6: de scheidsrechters letten duidelijk niet op, want de keeper van Sevilla komt veel te ver van zijn lijn…dat mag niet. Je mag wel op de lijn bewegen, niet er vanaf…daar staan dan drie scheidsrechters bij….tja…

Al met al bepaalden strafschoppen wederom de winnaar. je kan er niet meer omheen. Ze zijn van doorslaggevend belang wil je een titel winnen. Benfica houdt de vloek van oud-trainer Bela Guttmann zelf in stand. Deze trainer kreeg geen contractverlenging bij de club en sprak toen uit dat Benfica in geen honderd jaar meer een internationale titel zou winnen…Als je zo strafschoppen neemt, lukt dat zelfs in duidend jaar niet.

AZ verliest kans op bekerfinale door strafschop

Dick Advocaat gelooft niet in het trainen op strafschoppen. De resultaten hiervan waren vanavond wederom zichtbaar.  A. Johannsson mist een strafschop en de kans op een 1-0 voorsprong tegen Ajax. AZ, dat naar mijn mening de betere ploeg was in de halve finale, had op voorsprong kunnen komen maar verzuimde dit op uiterst knullige wijze.

Op de strafschop is van alles aan te merken. En niets dat te maken heeft met stress. De bal was niet hoog genoeg, niet hard genoeg, niet geplaatst genoeg en de aanloop verraadde de al een uur voor het schot de richting van de bal. Kortom, een dramatische pingel waaruit weer eens bleek hoe amateuristisch in Nederland met de strafschop wordt omgegaan. Bijna 15 jaar na het verschijnen van mijn boek De Strafschop zijn in Nederland spelende profs nog steeds niet in staat een behoorlijk penalty te nemen. Goed nieuws is er ook, over 2 maanden verschijnt mijn nieuwe boek bij Voetbal International, waar ik nog enkele stappen verder ga dan in het eerder genoemde boek. Voor nu, de strafschop van Johannsson geef ik een 2 uit 10.

Bla-bla van Klaas Jan Huntelaar

Afgelopen weekend mist Klaas Jan Huntelaar een strafschop voor Schalke 04. Kan gebeuren. Maar niet op de wijze waarop Huntelaar de penalty meent te moeten nemen. De keeper kan de bal rustig uit de lucht plukken. Het was weer eens een ouderwetse Hollandse pingel. Te veel in het midden, te korte aanloop, richting was al duidelijk voor er geschoten werd, hoogte ontoereikend, niet hard genoeg, et cetera. Eigenlijk was alles fout.

https://vine.co/v/Mqeg6XWtULX

Reactie van Huntelaar na afloop op de Duitse tv?

Ja ik weet het, je moet een langere aanloop nemen en dat soort bla bla,  maar ik heb dit geoefend en het was niet zo best uitgevoerd.

Zolang topspelers uit Nederland dit soort gedrag blijft vertonen, hoeven wij ons bij grote toernooien geen enkele illusie te maken. Oranje spelers weigeren te luisteren, weigeren hun techniek aan te passen, zijn stronteigenwijs en blijven straffeloos blunderen. Score voor Huntelaar voor deze penalty? 0 uit 10.

Tactiek Ajax achterhaald en ineffectief

Als fan van het Nederlandse voetbal kijk ik altijd naar alle Europese wedstrijden, over ze nu door Ajax, Feyenoord, AZ, PSV, Twente of welk ander team worden gespeeld. Dat doe ik al zo’n veertig jaar., maar zelden heb ik zo’n afstraffing gezien als gisteravond bij de wedstrijd van Ajax tegen Salzburg. De Amsterdammers schoten op alle fronten tekort, van tactiek tot loopvermogen, van technische vaardigheden tot fysieke kracht. En dat tegen een internationaal toch niet zo gelauwerd team. Zelden zo’n ontluisterende en kansloze wedstrijd van een Nederlands clubteam gezien. Waar liggen de oorzaken en de oplossingen?

Zoals gesteld, Ajax liep twee wedstrijden achter de feiten aan. De tactiek van rustig opbouwen via de verdediging naar het middenveld naar de vleugels liep al bij de eerste balaanname van de centrale verdedigers fout. Doelman Cillessen spurtte per definitie naar de rand van de zestien-meter om voor een snelle voortzetting te kiezen, maar die kwam er nooit. De Ajacieden werden al bij het eigen strafschopgebied gestoord en het liep daar ook al bijna altijd mis.

De cruciale fout die is gemaakt is dat de trainers van Ajax nog steeds uitgaan van tactieken die minimaal twintig, maar waarschijnlijk al veertig jaar oud zijn. Elders in Europa heeft het voetbal zich sneller ontwikkeld dan hier te lande, waar we na de finale van het WK in Spanje weer op onze lauweren zijn gaan rusten. ‘Wij’ denken dat Europese topploegen met angst en beven naar Nederland komen, maar het tegendeel is waar. Nederlandse spelers verdedigen naïef, zijn arrogant, weinig doelgericht en hebben minder loopvermogen en fysieke weerstand dan om het even welk team uit Rusland, Italië, Spanje, Engeland of Duitsland. Onze technische voorsprong is teruggelopen, omdat hier nauwelijks nog op straat wordt gevoetbald en jongeren liever voor andere sporten en activiteiten kiezen.

Het is niet voor het eerste dat Ajax en het Nederlands voetbal op deze tekortkomingen worden gewezen. Al ruim vijf jaar geleden schreef ik over de kwetsbaarheid van de tactiek van de Hollandse school. Iets wat na de dramatische verliespartijen van Barcelona, dat de Hollandse school via Cruijff heeft geperfectioneerd tot het Tika-Taka voetbal, tegen Bayern München toch al duidelijk had moeten zijn. Ook de Barcelonaspelers werden al opgejaagd op de eigen helft, net zoals gisteren de Ajacieden. Prachtig te zien hoe soms vijf (5!) Salzburg spelers een speler van Ajax omsingelden. Dat Ajax hierop geen antwoord wist, valt De Boer c.s. te verwijten. Want als vijf spelers een Ajacied aanvallen, dan blijven er nog maar vijf over voor de resterende negen Ajacieden. Ruimte te over dus, maar gisteren maakte Ajax daarvan op geen enkele wijze gebruik.

De kern van mijn betoog ligt in de Ajax tactiek zelf. Om succesvol te zijn, moet een strategie of tactiek verrassingselementen bevatten. Gisteren ontbraken die ten ene male. Een lange bal naar voren knallen, dat is een tactiek die u en ik natuurlijk zonder trainersdiploma ook kunnen bedenken. De oude Ajax tactiek heeft tientallen jaren goed werk geleverd, maar is sterk aan revisie toe. Het is de vraag of een geheel in deze school opgegroeide technische staf (De Boer, Bergkamp, in mindere mate Stam) daartoe in staat is.

Olympisch schaatsen als balsem voor de ziel

De Oranje schaatstrein denderde de afgelopen twee weken maar door en het leverde de ene medaille na de andere op. Het heeft geleid tot een discussie over de toekomst van het schaatsen, die somber wordt ingezien omdat de Nederlanders bijna al het eremetaal voor zich opeisen. Slecht voor de sport, zegt de een. Geweldige prestatie, zegt de ander. De KNSB heeft bij de international bond aangekaart om de 10 kilometer te schrappen van het programma. Zijn we hier weer roomser dan de paus?

De Olympische winterspelen, het mag dan € 40 miljard gekost hebben om te organiseren, het blijft een knus evenement. Nederland doet alleen bij het langebaanschaatsen serieus mee om de prijzen en dat doen we voortreffelijk. We winnen bijna alles en dan komt uit eigen hoek plots de roep om het hele schaatsen maar ‘op de lange baan’ te schuiven. Ik denk niet dat er in andere landen met vergelijkbare sporten en successen eenzelfde veranderingsbereidheid is.

De Duitsers zijn bijvoorbeeld het dominerende land in het rodelen. Voor Nederlanders niets anders dan sleetje rijden en vooral de tweemansversie leidt tot hilariteit. In Duitsland (Beieren, meer in het bijzonder) is het echter een uiterst serieuze bezigheid en men is er trots op goed te zijn in deze marginale sport, waar een enkele uitzondering daargelaten, de Duitsers altijd goud winnen. Niets aan doen. Laten zo. Prachtig. En hoe krijg je heel Vlaanderen gek? Door het veldrijden als sport te verbieden. Bij het vorige WK veldrijden werden de plaatsen 1 tot en met 7 ingenomen door Vlamingen. Over een clean sweep gesproken!

Het schaatsen zit de Nederlanders nu eenmaal in het bloed. Het is daarom niet opmerkelijk dat we nu zoveel medailles winnen, eerder dat we vroeger zo matig presteerden. We zijn nu eindelijk een sportnatie met sporters die chagrijnig zijn als ze geen goud winnen. Dat is toch wat we altijd hebben gewild? Laat het schaatsen zo min mogelijk veranderen. Het is de sport van familie op de tribune, kinderen op het podium, de buurvrouw die ook schaatst (Wüst-Kleibeuker), voornamen die je in Amsterdam nooit tegenkomt, hoempamuziek, sporters afkomstig uit minuscule dorpjes en bijna boeddhistisch meditatieve rondjes 30,5. In tijden van recessie is het schaatsen de balsem van de Nederlandse ziel. Het geeft twee weken het gevoel dat we meetellen. Op kosten van de Russen ook nog eens.

We moeten ons daarom ook niet zo druk maken over de relevantie van het langebaanschaatsen. Het Olympisch winterprogramma is juist naarstig op zoek naar nieuwe sporten die toegevoegd kunnen worden. Moguls, skeleton, curling en rodelen zijn misschien foto- en tv-genieker, maar worden wereldwijd echt niet serieuzer genomen dan het langebaanschaatsen. Bij deze sporten zitten de Canadese, Duitse, Letse of Finse ouders, vrienden en vriendinnen op de tribune, vrolijk zwaaiend met een vlaggetje. Het aaibaarheidsgehalte van de winterspelen is juist door deze kleine sporten zo hoog. En laten we wel zijn, over vier jaar wordt de hele discussie over de toekomst van het schaatsen gesloten, want dan wint een Amerikaan (Lehman) of Belg (Swings) de 10 kilometer.