Onnodig verliezen, hoe doe je dat?

Het verlies van PSV tegen HSV in de knock-out fase van de Europa League staat niet voor niets onder dit kopje opgenomen. Na een goede uitwedstrijd te hebben gespeeld, waarin een totaal onnodige strafschop werd weggegeven (1-0 voor HSV) en daardoor werd verloren, speelde PSV bij tijd en wijle een uitstekende thuiswedstrijd. Wederom doen een onnodige strafschop en nu ook nog eens een onnodige rode kaart het team de das om. Op basis van de uitdoelpunten wordt PSV uitgeschakeld. Het team verdiende beter, maar krijgt niets. Kan dit anders?

Het bovenstaande geeft in mijn optiek een aantal zaken aan. De onnodige strafschoppen geven aan dat  de verdedigers blijkbaar nog steeds niet weten hoe ze moeten verdedigen tegen teams die penalty’s als geen andere weten uit te lokken. De rode kaart voor Dzudsak na heftig protesteren na een scheidsrechterlijke dwaling is eveneens onnodig, hoe zeer de Hongaar ook in zijn gelijk staat. Emotiemanagement hoort nu eenmaal bij een sport die  dankzij het ultieme conservatisme van de FIFA en UEFA nog steeds geen camera-beoordeling toestaat. Blunders van scheidsrechters horen daar blijkbaar bij.

PSV heeft zichzelf tekort gedaan. Dit euvel lijkt vaker op te duiken in het Nederlandse voetbal. Zaak is de oorzaken op te sporen en te zoeken naar oplossingen. In plaats van over een paar jaar weer precies in dezelfde valkuil te stappen. Daartoe moeten Nederlandse teams en spelers wel de hand in eigen boezem moeten steken. En juist daar gaat het verkeerd. Er wordt te weinig geleerd van de fouten uit het verleden en te weinig geanalyseerd wat men fout doet.