Rubriek: Actualiteit

Ajax en de strafschop

De Strafschop, zoektocht naar de ultieme penalty

De Strafschop, zoektocht naar de ultieme penalty

Een leuk interview gegeven aan Ajax Life, over Ajax en de strafschop. Dat is sinds midden jaren zeventig (na Gerrie Muhren en Johan Neeskens) wel een probleem hoor. Nog nooit won Ajax in Europa een shoot-out, en in verlengingen is de score ook slecht. En dus moeten we het maar in 90 minuten doen. Maar ja, als dat niet lukt, dan is er dus geen plan B. Zucht. Laten we voor het Nederlandse voetbal hopen dat het niet zover komt vanavond!

https://www.ajaxlife.nl/updates/specialist-ajax-moet-nu-al-lijstje-hebben-voor-penaltyserie

 

 

 

 

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

NB mijn boek Bondscoach! is nog wel verkrijgbaar, inclusief de nieuwste feiten over strafschoppen (en hoekschoppen et cetera), onder meer bij ManagementBoek en Bol.com.

De bijscholing van Dick Advocaat

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Dick Advocaat dreigt zijn trainerslicentie te verliezen omdat hij zijn verplichte studiepunten niet haalt. De trainer met zonder enige twijfel enorm veel internationale ervaring spreekt over ‘Middeleeuwse taferelen’ en snapt er niets van dat hij als gelauwerde oefenmeester nog op cursus moet. Ik denk eerlijk gezegd dat Advocaat zelf inmiddels in het stenen tijdperk leeft. In een week waarin het gezaghebbende The Economist als coverartikel ‘Lifelong learning’ heeft vindt de nu wel heel kleine generaal dat hij niets meer hoeft bij te leren. Geen wonder dat er nog maar enkele Nederlandse trainers wereldwijd in de top werkzaam zijn en de Hollandse school al tientallen jaren stil staat. Zelfs landen als IJsland lijken ons te hebben ingehaald. Maar goed, het is niet de eerste keer in zijn carriere dat Advocaat alleen in eigen belang handelt en reageert. Daar kunnen de voetbalbonden van Nederland en Belgie inmiddels over meepraten. Maar welk effect heeft zijn reactie op het Nederlandse trainersgilde? Op internet zijn de meningen verdeeld, de helft vindt dat Dick op cursus moet, de andere helft vindt het allemaal geldklopperij en verspilde moeite. Tja, geen wonder dat Oranje is afgegleden naar een plek buiten de top 20 voetballanden.

Eerst de reactie van Dick Advocaat op het feit dat hij zijn studiepunten moet halen om zijn treainerslicentie te behouden. Nu is voorlopig nog sprake van een clementieregeling: “Omdat ik niet op tijd over een paar studiepunten voor bijscholing beschik. Hoe is het in godsnaam mogelijk, denk ik dan. Het is een middeleeuws systeem, het slaat nergens op. De regeltjes dit en de regeltjes dat, maar ondertussen zorg ik met deze baan wel voor werkgelegenheid voor twee andere trainers. Daar moet de CBV (Coaches Betaald Voetbal, red.) toch voor zorgen? Maar hier doe ik het.”

Bij de twee trainers waarover Advocaat spreekt hoort ook Mario Been, ook al een trainer die zijn studiepunten niet gehaald heeft. Te druk. of toch gewoon geen zin? Ik moet direct denken aan Bram Moszkowitz, ook te beroerd om zijn studiepunten te behalen (en een deugdelijke administratie te voeren). Het heeft veel weg van zonnekoning-gedrag. Met uiteindelijk desastreuze gevolgen.

In Duitsland is zeker niet alles beter geregeld, maar dit dan toch zeker wel. De bond biedt jaarlijks een driedaags seminar aan, waardoor alle trainers weer zijn bijgespijkerd en direct alle studiepunten hebben behaald. Niemand die ik er in Duitsland over heb horen klagen en laten we wel zijn, het Duitse voetbal loopt nu lichtjaren voor op de middeleeuwen van Dick Advocaat.

Valt er nu echt niets te leren voor Dick Advocaat? Ach, de laatste maanden wordt er veel gesproken over de gebrekkige fysieke en mentale weerbaarheid van de Nederlandse spelers. Oud nieuws. Daar hadden we al midden jaren 0 (2000-2009) wat aan kunnen doen. De wederopkomst van Duitsland? Al in 2006 bekend. Hetzelfde geldt voor de abominabele strafschoppen, hoekschoppen en vrije trappen van Oranje. Geloof me, dat doen de Duitsers 2 tot 4 maal beter. Zo scoren Bundesligaclubs viermaal vaker uit hoekschoppen dan Oranje, dat toch ook tegen tegenstanders als Malta, IJsland en Luxemburg speelt, niet van een hoger niveau dan Hoffenheim of Bremen.

Kortom, Dick moet op bijscholingscursus, ik stel de volgende dagindeling voor:

1. 09.00-10.30 strafschoppen, vrije trappen en hoekschoppen

2. 10.30-11.15 pauze en informele kennisuitwisseling met jonge trainers

3. 11.15.12.30 mentale en fysieke weerbaarheid

3. 13.30 -14.30 hoe wissel ik op het juiste moment

4. 15.00-16.00 nieuwe tactische benaderingen

5. 16.00-17.00 discussie met zaal: zelfontplooiing, lifelong learning, ken jezelf, zelfcoaching en het winnen van prijzen

 

De reactie van Advocaat is typerend voor onze tijd. Kennis is dom. Leren heeft geen zin, ik weet alles al. Wij zijn toch goed. Wat leer je nu van zo’n professor. Geldklopperij. Ondertussen worden we links en rechts ingehaald en zijn we in Nederland nog goed in drie dingen:

1. het terugspelen op de keeper

2. achterin de bal rondspelen

3. het missen van penalty’s

Tijd voor bijscholing.  Wellicht wint Dick dan op korte termijn sinds 2008 weer eens een internationaal aansprekende titel.

 

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Gyuri Vergouw staat bekend als Professor Penalty en is auteur van vier voetbalmanagement boeken, waaronder De Strafschop en Bondscoach, coaching handboek voor 16 miljoen bondscoaches, te koop bij de  managementboek.nl, Bol.com en de betere boekhandels.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Sportwensen en -voornemens voor 2017

Gyuri Vergouw

Gyuri Vergouw

Openheid, eerlijkheid en kwetsbaarheid

De Nederlandse sportwereld heeft het afgelopen jaar enkele flinke deuken opgelopen. Ik memoreer ter illustratie alleen maar het missen van het EK 2016 door de voetballers, de tegenvallende prestaties van onze zwemmers in Rio en de organisatorische chaos bij de KNVB.

Daarbij is het opmerkelijk dat (ex-)sporters, bestuurders en journalisten elkaar met grote regelmaat in de haren vliegen. Iedereen is overtuigd van zijn of haar gelijk. De onderbouwing daarvan is vaak beperkt en van een open gedachten-uitwisseling waar de Nederlandse sport beter van wordt is zelden sprake. Zonnekoningengedrag bij bestuurders en sporters, egotripperij, jaloezie, fraude en corruptie, we zien het dagelijks in het sportnieuws. En dat terwijl pure sport zo fantastisch mooi kan zijn.

Het vreemde is dat zowel pers als publiek vooral gecharmeerd lijken te zijn van verhalen van sporters die er een potje van hebben gemaakt of ons zelfs jarenlang hebben voorgelogen. Na een vaak teleurstellend verlopen of in de knop gebroken sportcarrière krijgen we als uitsmijter nog een met seks, drugs & rock-‘n-roll doorspekte biografie. En wie maakt deze onthullingen nu eigenlijk gelukkig? De lezer die zich achteraf bedot voelt, de sponsors die jarenlang zijn voorgelogen of de sporters die jarenlang met de naweeën worden geconfronteerd? Het verkoopt geweldig, maar het brengt onze sporters en sporten geen meter verder, integendeel.
“Sporters die gewoon hun stinkende best doen en afzien om de top te bereiken zijn blijkbaar veel minder interessant om aandacht aan te schenken”

Tegelijkertijd wordt het idee van een prestatiemanager bij de KNVB, een persoon die wetenschap en praktijk met elkaar in harmonie brengt om teams beter te maken, door diezelfde ‘oude garde’ bij voorbaat afgeschoten. Sporters die gewoon hun stinkende best doen en afzien om de top te bereiken zijn blijkbaar veel minder interessant om aandacht aan te schenken. We hoeven daarbij alleen maar te kijken naar de relatief beperkte aandacht en zendtijd voor onze paralympische sporters.

Nieuwe wegen en methoden
Ik wens daarom dat 2017 een jaar wordt waar sporters en sportbonden meer dan ooit open zullen staan voor nieuwe wegen en methoden om op korte termijn weer aan te kunnen knopen bij de successen die Nederlandse sporters in het verleden hebben gekend. Er is echter veel werk aan de Nederlandse sportwinkel zolang vernieuwing die niet past in het eigen denken bij voorbaat wordt verworpen. Openheid voor nieuwe gedachten is echter niet de sterkste karaktereigenschap van bijvoorbeeld spelers en trainers in de voetbalwereld, zo is mij in de afgelopen bijna twintig jaar dat ik nu over sport en wetenschap schrijf wel gebleken.
“De oude garde houdt het liever bij een motiverende klap op de schouder of bil”

Denk maar aan de trainbaarheid van penalty’s en de keeperwissel in de strafschopreeks (al in 2000 voorgesteld), doellijntechnologie, big data, virtual reality, et cetera. De oude garde houdt het liever bij een motiverende klap op de schouder of bil. Jezelf kwetsbaar opstellen en zeggen ‘ik weet het niet’, het lijkt niet te bestaan in de sportwereld. Het is mijn persoonlijke ervaring dat het overnemen van nieuwe, werkbare en bewezen methoden in het Nederlandse voetbal hierdoor minimaal tussen de 10 en 15 jaar duurt. Daar zal men in wat men inmiddels voetbalgidsland Duitsland noemt keihard om moeten lachen.

De lezers van Sport Knowhow XL wens ik vooral een gezond en waarlijk sportief 2017 toe. Ik wens een jaar te beleven waarin we kunnen genieten van eerlijke sport en sporters waar we in kunnen geloven. En een jaar mee te maken waarin iedereen die zich bij sport betrokken voelt, of dit nu (ex-)sporters, bestuurders of journalisten zijn, zich dienstbaar kan opstellen en zich kan wegcijferen ten bate van diezelfde sport.

Dit artikel verscheen eerder op www.sportknowhowxl.nl.

Vacatures

MANAGER PROJECTBUREAU (Eindhoven)

Als jij ervaring hebt in leidinggeven, projectmanagement en communicatie met klanten en dat is wat je zoekt in een nieuwe baan dan nodigen wij je uit om verder te lezen. Bekijk alle vacatures

Advertorial

Masterclass Samenwerken in netwerken

Ontdek de winst van succesvol samenwerken tijdens deze tweedaagse masterclass met topsprekers, op 18 & 19 januari. Lees verder

Praten als een bondscoach (na verlies)

Het was huilen met de pet op tegen IJsland. Om toch nog een glimlach op het gezicht te toveren van de voetbal liefhebbers bijgaand een tekst uit mijn boek ‘Bondscoach’, dat mei 2014 bij Voetbal International is verschenen.

Praten als een bondscoach: Interview na verlies

Journalist: ‘ Dank u dat u tijd voor ons heeft willen maken zo kort na de wedstrijd. we hebben een teleurstellende wedstrijd gezien, waarin Oranje helaas kopje onder ging. Wat is hierop uw eerste reactie?’

Bondscoach: ‘Ik denk dat jij een andere wedstrijd hebt gezien dan ik.’

Journalist:’ Maar we hebben toch met 4-1 verloren’?

Bondscoach: ‘ Dat is scorebordjournalistiek. We wilden in de eerste helft zo lang mogelijk de 0 houden en totdat Portugal met veel geluk op 1-0 kwam lukte dat ook heel goed. Het is natuurlijk ook een luizenploeg, één kans één doelpunt. Wij hadden veel meer balbezit en waren dominant, maar de goal wilde niet vallen en dan weet je, het doelpunt valt aan de andere kant. Dan speel je plots natuurlijk een heel andere wedstrijd. De organisatie viel achterin weg en dan weet je dat een speler als Ronaldo daar handig op in speelt. Hij valt heel handig in dat duel met Bruno en als Stefan dat dan niet opvangt, dan valt er natuurlijk achterin een gat dat je niet meer kunt belopen.

De 2-0 van Portugal was ook een typisch spitsengoaltje, ik heb de jongens daar nog zo voor gewaarschuwd, kappen, draaien, schieten, maar je kan het honderd keer herhalen, ze moeten natuurlijk wel scherp aan de wedstrijd beginnen. Na de 4-0 vond ik ons ook heel goed terugkomen en de 4-1 van Van Persie is daar een mooi voorbeeld van, klasse. Ik denk dat de uitslag geen goede weerspiegeling van de verhoudingen is geweest, als je hier met 2-1 wint zal niemand mogen klagen, maar dat is voetbal. Ik denk overigens dat die 3-0 en 4-0 buitenspel waren, maar ik denk dat de scheids vergeten was zijn contactlenzen in te zetten, al zeg ik dit dat het daaraan heeft gelegen. Je mg alleen op dit niveau natuurlijk wel verwachten dat je geen scheids uit een land krijgt waar je de naam niet eens van kan uitspreken. Alleen zijn schoonmoeder weet waarschijnlijk dat hij hier vanavond heeft gefloten en die wedstrijdmedaille gaat waarschijnlijk mee zijn graf in, maar wij zijn er klaar mee.

Deze wedstrijd moeten we snel vergeten want over drie dagen wacht Argentinië, Ik weet dat die het in hun broek doen als ze horen dat ze nu tegen Oranje moeten, want hoewel ze vandaag België met 3-0 hebben verslagen vond ik e niet goed spelen. Er is daar gelukkig nog veel respect voor oud-spelers, kom daar eens om in Nederland. Als je daar een bal de tribune inschiet krijg je een staande ovatie, We kijken nu weer vooruit, want je weet dat het over drie dagen weer helemaal anders kan zijn lopen. Het blijft voetbal hè.’

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Uit: Bondscoach, coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders.

 

 

Guus Hiddink, een goede nieuwe bondscoach?

Met het per 1 augustus aantreden van Guus Hiddink als nieuwe bondscoach gaat het Nederlands voetbalelftal weer een nieuwe fase in. Het lijkt erop alsof Hiddink in een gespreid bedje terecht komt. De sanering en verjonging van het Nederlands elftal heeft al plaatsgevonden en veel jonge en getalenteerde spelers gaan in hoger aangeslagen competities spelen. Hiddink heeft aangegeven voort te bouwen op het werk van Van Gaal. Een wijs besluit? Laten we Hiddink eens beoordelen langs de meetlat die ik voor mijn boek Bondscoach heb ontwikkeld, het zogenaamde MASTERPLAN. Op welke punten scoort Hiddink goed, en op welke minder? Het MASTERPLAN staat hierbij voor de eerste letters van: Missie, Aanpak, Selectie van talent, Teambuilding, Evaluatie van zwakke plekken, Relatie en reputatiemanagement, Omgaan met de pers, Leiderschap, Assistenten en Nederlandse school.

Penalty’s en de lange weg van Oranje

Strafschopkennis jarenlang genegeerd! Hoe kan dat?

Oranje wint na strafschoppen van Costa Rica en heel voetbalminnend Nederland viert feest. De spelers zijn voor velen plots helden en Van Gaal’s actie om de keeper te wisselen bij de shoot out wordt geniaal genoemd. Eindelijk lijkt waarachtig professionalisme te zijn doorgedrongen in het Nederlandse voetbal. Zo is al ruim voor het begin van het WK getraind op penalty’s, zijn de spelers uiterst fit en resultaatgericht en kan het team schakelen tussen diverse systemen. Allemaal zaken die normaal lijken, maar in het conservatieve voetbal voor een fikse cultuurshock hebben gezorgd.
Waarom ging dat zo moeilijk? Waarom duurde dat zo lang? Een terugblik op 15 jaar analyseren en schrijven over management en voetbal en tevens een vooruitblik op de toekomst. Vier veranderlessen die ik niet alleen in de voetbalwereld tegenkom maar ook in mijn praktijk als organisatieadviseur.

De Strafschop, 2000
In 1998 zag ik de penalty shoot out tijdens de halve finale van het WK tegen Brazilië en besloot persoonlijk iets te gaan doen aan de slechte strafschoppen van Nederlandse spelers. Oranje werd wederom uitgeschakeld nadat zowel keeper (Van der Sar) als spelers (Cocu, R. de Boer) tekort kwamen. Waarom scoren Duitsers bijna altijd wel uit een strafschop en Nederlanders niet? Dat is nog eens mooi en concreet cultuur- en veranderonderzoek, dacht ik.

Ik was toentertijd als organisatieadviseur vooral actief met de implementatie van Balanced Scorecards en prestatiemanagement in organisaties. Ter illustratie bij een lezing zocht ik naar de performance indicator van Nederland met de slechtste score en ik kwam uit bij de strafschop. Dat is tenslotte eenvoudig te meten, het is een 0 of een 1. En we waren er toentertijd heel slecht in. Ik ben toen voor een artikel op managementsite op zoek gegaan naar het antwoord op die ene vraag: hoe komt het dat Nederlanders geen strafschop kunnen nemen en wat moeten ze doen om het te verbeteren? Beschouw dit als een persoonlijke adviesklus.

Al snel bleek hoeveel informatie wereldwijd over penalty’s beschikbaar was en ik besloot het niet alleen bij een artikel te laten ook een boek over het strafschopfenomeen uit te geven. Iedereen verklaarde me toen voor gek. Meer dan 99% van de reacties was negatief. Een serieus adviseur schrijft niet over dat soort zaken, was de algemene teneur. En iedereen weet toch dat je op strafschoppen niet kan trainen, gerenommeerde namen als Cruijff, Van Gaal, Hiddink en Advocaat hadden dat tenslotte al gezegd. Er is sprake van veel stress en miljoenen mensen kijken over je rug mee, dus missen is menselijk. Mijn tegenwerping dat de Duitse spelers blijkbaar geen last van diezelfde stress hebben, was tegen dovemansoren gericht. Tja…. Daar sta je dan.

Veranderles 1: als een idee zich heeft genesteld in de geest van velen is het lastig die gedachte eruit te krijgen, ook al wijst alle informatie in een andere richting. Zeker als gekende autoriteiten de oude gedachte bevestigen. Je moet stevig in je schoenen staan om dan het tegendeel aan te kaarten. Zorg dat je jezelf sterk voelt door de kracht van jouw analyse. Wees je bewust dat je jezelf er niet populairder op maakt.

Mijn boek ‘De Strafschop, zoektocht naar de ultieme penalty’ verscheen begin juni 2000, vlak voor het begin van het EK in België en Nederland. Op de openingsavond van het EK mocht ik aanschuiven bij Barend & Van Dorp, toentertijd een belangrijke talkshow in Nederland, en mocht uitleggen waarom strafschoppen wél trainbaar waren. De beelden zijn hier te bekijken (vanaf de 29ste minuut).

Weerstand
Wie denkt dat de strafschopkennis met open armen door de voetbalwereld werd ontvangen heeft het compleet mis. Waar ik dacht de profvoetballers een dienst te bewijzen, kwam ik al snel tot de conclusie dat er juist binnen de voetbalwereld grote weerstand is tegen ‘betweters’ van buiten. ‘Dat boek kan niets zijn, want hij is zelf geen profvoetballer geweest, ik ga het dus ook niet lezen’. Een herkenbare reactie, die je ook tegenkomt als je als adviseur een willekeurige organisatie binnenkomt. ‘Hij weet niet waar hij over praat, want hij is geen provincieambtenaar geweest’. Zoiets. Dat er een groot voordeel verbonden kan zijn aan de frisse blik van buiten, dat is vaak een stap te ver. Zo stelde een bekende international van Oranje eens na een gezamenlijk optreden voor BNR: ‘Als ik had geweten dat jij in de uitzending zat, was ik niet gekomen’. Wie van buiten de voetbalwereld komt is verdacht. Spelers worden gemanaged door oud-spelers, coaches zijn oud-spelers, bestuurders zijn oud-spelers en analisten en veel journalisten zijn oud-spelers. Echt kritisch wordt het daarom zelden. Er komt nog wel geluid uit, maar wat men zegt is vaak nietszeggend, weinig kritisch en zelden opbouwend. Analyses zijn veelal persoonlijke meningen. Er speelt een hoge mate van ons-kent-ons en vriendjespolitiek. Je hoort bij kamp A of kamp B en er zijn weinig scrupules als je buiten het eigen kamp valt.

Het is juist deze weerstand geweest die mij heeft gesterkt mijn onderzoek voort te zetten. Dat maakt het spannend en uitdagend. Het was niet verwacht, maar als je het dan toch meemaakt, zorg dan dat je niet te beroerd bent de strijd aan te gaan. En zoek dan namen uit het wereldje die wél je mening delen. Dit zijn vaak mensen die niets te verliezen hebben door hun mening te geven. In mijn geval mensen als Foppe de Haan, Jan Mulder, Gerrie Mühren, Hans van Breukelen, Jan Reker, diverse wetenschappers en journalisten. Zij durfden hun nek wel uit te steken.

Veranderles 2: zoek medestanders die analyses serieus tot zich nemen en de conclusies onderschrijven. Als je te lang alleen blijft staan, vecht je een verloren strijd. Gelijk hebben is geen gelijk krijgen. Maar geef zeker ook niet te snel op. Soms moet een idee eerst een goede voedingsbodem vinden voordat het kan aarden.
Herhalen

Op basis van de weerstand besloot ik niet alleen door te gaan, maar de boodschap ook zo vaak mogelijk te herhalen. Ik schat dat ik ruim meer dan 500 maal de Nederlandse media met deze boodschap heb gehaald, naast mijn weblogs strafschop.nl en 1minutemanager.nl. Het werd een persoonlijke odyssee, een persoonlijk verandertraject gericht op het omdenken van een specifieke doelgroep (voetballers) en zelfs een heel land. Zo moest common knowledge ontstaan die uiteindelijk zou uitmonden in common practise. Het fijne daarbij was en is natuurlijk dat ik mij gesterkt wist door vele tientallen onderzoeken wereldwijd. Ik heb een sterk geloof in de kracht van de feiten en dat sterkte mij de rug. Alle gegevens wezen in één richting: strafschoppen zijn te trainen en er zijn enkele hele duidelijke aspecten die de scores enorm verbeteren. Was in 2000 ongeveer 99% van Nederland het met mij hierover oneens, ultimo 2014 denk ik dat meer dan 50% van de Nederlanders gelooft in de trainbaarheid van penalty’s. Zelfs die tijdens een shoot out.

Veranderles 3: Blijf de boodschap, hoe simpel deze ook mag zijn, herhalen. Niet een keer, niet twee keer, maar zo vaak als nodig is. Uiteindelijk wordt het common knowledge.
Vierluik

Sinds 2000 heb ik vier boeken over management en voetbal gepubliceerd, altijd ongeveer een maand voorafgaand aan een WK. Naast ‘De Strafschop’ zijn dit: ‘De laatste minuut’, ‘Oranje wereldkampioen’, en het onlangs verschenen‘Bondscoach!’, over de vraag wat een goede coach moet beheersen om een succesvolle topcoach te zijn. Enkele tips die hieruit zijn voortgekomen:

1) Oefenen op strafschoppen is mogelijk; wissel de keeper desnoods in de laatste minuut; keepers moeten zo lang mogelijk wachten met duiken en op de lichaamstaal letten van de spelers (2000)

2) De fysieke kracht van de Oranje spelers laat te wensen over, we winnen zelden tot nooit een verlenging en scoren er ook niet in: sterke fysiek is de sleutel tot succes, hier laat Oranje vaak steken vallen (2006)

3) Train het team niet meer op techniek tijdens een WK (dus geen voetvolleybal e.d.), dat levert heel weinig op. Train op standaardsituaties, strafschoppen, conditie en onderlinge afstemming (tactiek)

4) Oranje is zwak op de standaardsituaties, hier kan je op trainen (hoekschoppen, vrije trappen); we zijn bijna viermaal minder succesvol hierin dan de Duitsers (2006-2014).

5) Zorg ervoor dat spelers zich weten te beheersen op het veld, voorkom onnodige overtredingen (Van Bommel, De Jong) (2010)

6) De Hollandse school heeft vernieuwing en aanpassing nodig, de oude methode van 4-3-3 volstaat niet meer altijd; een strategie dient altijd minimaal 1 (een) verrassing te bevatten (2014)

7) Er moet een plan B zijn (5-3-2, 4-4-2), dat hebben we nu niet (2006-2010)
Van Gaal

Wie het bovenstaande lijstje bekijkt, ziet dat Louis van Gaal op alle punten actie heeft ondernomen en op de belangrijkste zaken laat trainen. Hij bedenkt het echt niet allemaal zelf, maar is wel slim en intelligent genoeg om de krenten uit de pap te halen en deze in te voeren, tegen alle weerstanden in. Vergeet overigens niet dat Van Gaal in 1996 nog stelde dat je op strafschoppen niet kan trainen (na verlies tegen Juventus in finale Champions League), maar dat hij nu overstag is gegaan.

De kracht van Van Gaal is dat hij, in tegenstelling tot de overgrote meerderheid van zijn collega’s, de kennis direct toepast. De keepers-wissel is niet zozeer geniaal omdat hij die zelf heeft bedacht, het idee bestaat al veel langer (vanaf 2000 al gememoreerd) en is in andere sporten (ijshockey; hockey) common practise. De kracht is dat hij blijft leren en implementeren, tegen alle weerstanden in. Daarvoor verdient hij respect.

Veranderles 4: je hebt zeer krachtig management nodig om verandering door te voeren. Geloof in eigen kunnen is daarbij een voorwaarde, maar net zo goed open staan voor informatie van binnen- of buiten de organisatie die iets kan toevoegen aan de eigen visie. Dat is weinigen gegeven, het is voor veel managers/coaches veiliger ‘to go with the flow’. Het zijn de echt groten die blijven leren en groeien en tegen de gevestigde orde durven in te gaan.

Toekomst
De wijze waarop Van Gaal het Nederlands elftal aanstuurt is exemplarisch. Toen ik mijn boek Bondscoach! schreef, verwachtte ik genoeg zwakke punten in zijn aanpak tegen te komen. Het tegendeel bleek waar. Ere wie ere toekomt! Slechts zijn omgang met de pers is uiterst moeizaam, dat hoort ook bij zijn functioneren, maar op zijn vakgebied is hij uitstekend. Er staat een echt team, er wordt getraind op standaardsituaties waarbij de spelers een belangrijke input hebben (verantwoordelijkheid op de werkvloer!), de spelers zijn fitter dan ooit en de teambuilding en onderlinge sfeer zijn uitstekend. Met Guus Hiddink treedt binnenkort een coach met een compleet andere aanpak aan bij de KNVB. Het zou uiterst jammer zijn als de nu opgedane ervaringen verloren gaan voor het nationale voetbal. De professionalisering moet beklijven. Als Nederland een speler van wereldformaat wil blijven, dan zijn de lessen van Van Gaal cruciaal voor de toekomst van ons voetbal. En managementauteurs? Die hebben het voetbal nu ook omarmd, kijk maar op deze site. Sporters kunnen niet alleen managers iets leren, het omgekeerde is net zo goed waar. Al heeft het even geduurd voor het zover kon komen.

Persoonlijke noot
Waarom doe je dit? Wat zit hier achter? In eerste instantie niets anders dan mijn nieuwsgierigheid en liefde voor de strafschop. Hoe zit het met de penalty en waarom kunnen Nederlanders er niets van? Toen kwam de weerstand en weigerde ik toe te geven aan de meningen van velen, gewoonweg omdat de feiten afdoende aantoonden dat de waarheid anders lag. En uiteindelijk wil je dan ook winnen, net zo goed als voetballers dat willen. Niet Opgeven Altijd Doorgaan (NOAD), niet voor niets een bekende clubnaam in het voetbal.

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Vergouw schreef eerder over sport en management op deze site, waaronder in 2000 over de trainbaarheid van strafschoppen. Hij verdiende er in de pers de bijnaam Professor Penalty mee. Dit artikel is gebaseerd op het boek ´Bondscoach! Coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders´ dat is verschenen bij Voetbal International.

Wil je alles weten over het nemen van strafschoppen? Lees dan mijn boek: De Strafschop, te bestellen via Managementboek.nl.

Ook verkrijgbaar, Bondscoach, coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders.

Nieuwe trends bij het WK voetbal in Brazilie

Wat zijn nu de echt nieuwe ontwikkelingen op voetbalgebied die op ongeveer de helft van het WK zijn te onderkennen. Ik zie er zeven.

1) verzorgd voetbal, ook van de kleinere landen. De kwaliteit van de spelers is over de hele linie toegenomen. Prachtige passing, mooie aannames, snel voetbal. Van Costa Rica tot Honduras en van Japan tot Zwitserland, de tijd dat er echt heel zwakke broeders bij zaten is voorbij. Er wordt gestreden en de meeste wedstrijden zijn leuk tot erg leuk om naar te kijken.

2) de terugkeer van het countervoetbal. Al het enthousiasme ten spijt, de meeste successen worden toch geboekt met veredeld countervoetbal. Oranje, Duitsland, Frankrijk, zodra deze teams op voorsprong komen, wordt er vooral uitgebroken via snelle counters. Niets mis mee, maar wel wat anders dan Nederlandse School of dominant voetbal. Spelen op balbezit (lees: Spanje) lijkt zijn beste tijd gehad te hebben.

3) strafschoppen. De trend is, laat keeper denken qua lichaamstaal dat je naar rechts schiet, maar schiet naar links. Dat werkte tot gisteren bij Benzema voor Frankrijk prima, maar nu moeten de spelers waarschijnlijk weer iets nieuws verzinnen.

4) fysieke gesteldheid is belangrijker dan ooit. De spelers van tegenwoordig zijn beter getraind en fysiek beter onder controle dan voorheen. Alleen goed voetballen is niet meer voldoende, alles spelers moeten topfit zijn.

5) mannen met baarden op twee verschillend gekleurde schoenen en onder de plakplaatjes, geen verder toelichting nodig.

6) slechte voorzetten. Waar zijn de tijden gebleven van Keizer en La Ling? Is er dan niemand meer die een goede voorzet kan geven vanaf links of rechts, het aantal overvliegende, slecht getimede voorzetten (afzwaaiers) is niet meer te tellen. Gisteren gelukkig een magistrale voorzet van Ronaldo (met rechts?) gezien, anders was het wel erg droef geweest.

7) Duitsers blijven de meesters van de standaardsituaties. Een goede hoekschop, een dreigende vrije trap, kijk naar de Duitsers en je weet dat dit een essentieel onderdeel van hun strijdplan is en blijft. Geen verrassing, maar wat een verschil met andere landen als je kijkt naar de dreiging van corners en vrije trappen.

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders
Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Mijn nieuwe boek ‘Bondscoach!, coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders’ is recent verschenen bij Voetbal International en te bestellen c.q. beschikbaar bij managementboek, Bol.com, AKO, Bruna en overige boekhandels.

 

 

Bondscoach: coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders verschenen

Persbericht

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Bondscoach! coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders

Ben jij nu zo slim of is hij nu zo dom? Dat is de vraag die nu eindelijk beantwoord kan worden dankzij Bondscoach! Coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders. Iedere Nederlandse voetballiefhebber denkt bondscoach te kunnen zijn. Nu kunnen de voetbalkenners zich gaan meten aan de echte top. Wat moet een bondscoach écht beheersen om titels te winnen? Dankzij een heldere methodiek kunnen 16 miljoen Nederlanders diens werkzaamheden nu stap voor stap beoordelen.

Wat weet je eigenlijk van het omgaan met stress en het nemen van een penalty? Hoe praat je als bondscoach en hoe ga je met de pers om? Wint Oranje weleens een verlenging of vinden we dat een wedstrijd van 90 minuten lang genoeg duurt? Hoe kies je jouw assistenten en welke mogelijkheden heb je om aan teambuilding te doen? Wat is die beroemde Hollandse School in het voetbal eigenlijk en is die nog wel verrassend genoeg om tegenstanders mee te overrompelen?

Vergouw analyseerde de functie en werkzaamheden van bondscoaches komt met een eigen MASTERPLAN. De letters van dit plan staan voor concrete activiteiten van (bonds)coaches: Missie, Aanpak, Selecteren van talenten, Teambuilding, Evaluatie van zwakke plekken (standaardsituaties, strafschoppen, mentale en fysieke weerbaarheid, 10 tegen 11), Reputatie- en relatiemanagement, (omgaan met de) Pers, Leiderschap, Assistenten en de Nederlandse School.

Auteur Gyuri Vergouw legt in Bondscoach! De functie van de trainer van Oranje onder het vergrootglas. Eerdere sportboeken van zijn hand als De strafschop en De laatste minuut groeiden uit tot klassiekers en gaven hem de bijnaam Professor Penalty. Naast auteur van sportboeken is Vergouw in het dagelijks leven actief als management consultant en -auteur.

Bondscoach!
coaching handboek voor 16 miljoen Nederlanders
auteur: Gyuri Vergouw
paperback, 296 blz.
Voetbal International Boeken
1e druk, 2014
EAN: 9789067970747
Prijs: € 17,95

Verkrijgbaar bij o.m. managementboek.nl, Bol.com, VI.nl, Bruna en de betere boekhandels

Strafschoppen in Finale Europa League Benfica-Sevilla

Prima strafschoppen aan de ene kant (Sevilla), vreselijk slechte aan de andere kant (Benfica). Zo zou je de strafschoppenserie tijdens de Europa League finale kunnen duiden. Aan Portugese kant werd ongeveer alles fout gedaan wat je fout kan doen, terwijl ik aan Spaanse kant weinig fouten heb kunnen ontdekken. Wat deden de Portugezen fout?

Fout 1: Een gestreste trainer. De Portugese trainer was duidelijk de meest gestreste man op het veld. Oei, strafschoppen, wat moeten we nu doen? Even langs de spelers lopen om te vragen wie goed in de wedstrijd zit….Fout! Dde trainer dient rust uit te stralen en alle verantwoordelijkheid voor de strafschoppenserie op zich te nemen. Zo ontlast hij zijn spelers.
Fout 2: de aanloop. Wat een dramatische aanloop namen Cardozo en Rodrigo, daarin kan je al zien dat het misgaat….de bal krijgt namelijk te weinig snelheid mee van de aanloop en de keepers zien de twijfel bij de spelers. Dat maakt keepers sterker, blijkt ook uit onderzoek, waardoor ze er meer pakken. Zeker bij Cardozo was dit duidelijk zichtbaar.

Fout 3: inschieten op 30 tot 80 centimeter hoogte. Dit is de beste hoogte voor een keeper om een bal te stoppen. Zelfs over de grond heeft betere kansen dan een penalty op deze hoogte.

Fout 4: lichaamstaal. bij de Portugezen was veel beter te duiden waar de bal naar toe zou gaan dan bij de Spanjaarden. Bij Sevilla zat er achter elke bal enorm geloof…Het kan niet anders dan dat hier op is getraind. Zwakkere teams zijn vaak beter op strafschoppen dan technisch superieure teams. Ajax is uiterst slecht in strafschoppenseries. daar denkt men, dat doen we wel even. Feyenoord is daarentegen sterker in strafschoppenseries.

Fout 5: de bekendste speler of de topscorer is de beste strafschopnemer. Fout! Uit Noors onderzoek blijkt dat spelers die veel hebben gewonnen (met name individuele prijzen als topscorer of beste voetballer) slechter strafschoppen nemen dan mindere goden. De grote helden hebben meer te verliezen.

Fout 6: de scheidsrechters letten duidelijk niet op, want de keeper van Sevilla komt veel te ver van zijn lijn…dat mag niet. Je mag wel op de lijn bewegen, niet er vanaf…daar staan dan drie scheidsrechters bij….tja…

Al met al bepaalden strafschoppen wederom de winnaar. je kan er niet meer omheen. Ze zijn van doorslaggevend belang wil je een titel winnen. Benfica houdt de vloek van oud-trainer Bela Guttmann zelf in stand. Deze trainer kreeg geen contractverlenging bij de club en sprak toen uit dat Benfica in geen honderd jaar meer een internationale titel zou winnen…Als je zo strafschoppen neemt, lukt dat zelfs in duidend jaar niet.

Tactiek Ajax achterhaald en ineffectief

Als fan van het Nederlandse voetbal kijk ik altijd naar alle Europese wedstrijden, over ze nu door Ajax, Feyenoord, AZ, PSV, Twente of welk ander team worden gespeeld. Dat doe ik al zo’n veertig jaar., maar zelden heb ik zo’n afstraffing gezien als gisteravond bij de wedstrijd van Ajax tegen Salzburg. De Amsterdammers schoten op alle fronten tekort, van tactiek tot loopvermogen, van technische vaardigheden tot fysieke kracht. En dat tegen een internationaal toch niet zo gelauwerd team. Zelden zo’n ontluisterende en kansloze wedstrijd van een Nederlands clubteam gezien. Waar liggen de oorzaken en de oplossingen?

Zoals gesteld, Ajax liep twee wedstrijden achter de feiten aan. De tactiek van rustig opbouwen via de verdediging naar het middenveld naar de vleugels liep al bij de eerste balaanname van de centrale verdedigers fout. Doelman Cillessen spurtte per definitie naar de rand van de zestien-meter om voor een snelle voortzetting te kiezen, maar die kwam er nooit. De Ajacieden werden al bij het eigen strafschopgebied gestoord en het liep daar ook al bijna altijd mis.

De cruciale fout die is gemaakt is dat de trainers van Ajax nog steeds uitgaan van tactieken die minimaal twintig, maar waarschijnlijk al veertig jaar oud zijn. Elders in Europa heeft het voetbal zich sneller ontwikkeld dan hier te lande, waar we na de finale van het WK in Spanje weer op onze lauweren zijn gaan rusten. ‘Wij’ denken dat Europese topploegen met angst en beven naar Nederland komen, maar het tegendeel is waar. Nederlandse spelers verdedigen naïef, zijn arrogant, weinig doelgericht en hebben minder loopvermogen en fysieke weerstand dan om het even welk team uit Rusland, Italië, Spanje, Engeland of Duitsland. Onze technische voorsprong is teruggelopen, omdat hier nauwelijks nog op straat wordt gevoetbald en jongeren liever voor andere sporten en activiteiten kiezen.

Het is niet voor het eerste dat Ajax en het Nederlands voetbal op deze tekortkomingen worden gewezen. Al ruim vijf jaar geleden schreef ik over de kwetsbaarheid van de tactiek van de Hollandse school. Iets wat na de dramatische verliespartijen van Barcelona, dat de Hollandse school via Cruijff heeft geperfectioneerd tot het Tika-Taka voetbal, tegen Bayern München toch al duidelijk had moeten zijn. Ook de Barcelonaspelers werden al opgejaagd op de eigen helft, net zoals gisteren de Ajacieden. Prachtig te zien hoe soms vijf (5!) Salzburg spelers een speler van Ajax omsingelden. Dat Ajax hierop geen antwoord wist, valt De Boer c.s. te verwijten. Want als vijf spelers een Ajacied aanvallen, dan blijven er nog maar vijf over voor de resterende negen Ajacieden. Ruimte te over dus, maar gisteren maakte Ajax daarvan op geen enkele wijze gebruik.

De kern van mijn betoog ligt in de Ajax tactiek zelf. Om succesvol te zijn, moet een strategie of tactiek verrassingselementen bevatten. Gisteren ontbraken die ten ene male. Een lange bal naar voren knallen, dat is een tactiek die u en ik natuurlijk zonder trainersdiploma ook kunnen bedenken. De oude Ajax tactiek heeft tientallen jaren goed werk geleverd, maar is sterk aan revisie toe. Het is de vraag of een geheel in deze school opgegroeide technische staf (De Boer, Bergkamp, in mindere mate Stam) daartoe in staat is.