Rubriek: Professor Penalty

Leidinggeven voor voetballers

Er is de laatste tijd veel kritiek op het niveau van de Nederlandse competitie. Geheel terecht wie soms de beelden ziet. Jonge spelers moeten de kar trekken en denken na een redelijk succesvol seizoen waarin ze met hun ploeg vijfde of achtste zijn geworden alleen nog aan een toptransfer naar Engeland. En dat terwijl de spelers op bijna alle vlakken grote tekortkomingen vertonen, met name op het gebied van de persoonlijkheid.

Trainers en clubs klagen over een gebrek aan leiderschap in de teams. Er is sprake van een uiterst lage mentale weerbaarheid. Spelers die op de bank belanden gaan gekke dingen tweeten, roddelen of de boel verzieken. De vaak uiterst jonge spelers vertonen een totaal gebrek aan realiteitszin, mentaliteit, doorzettingsvermogen en dankbaarheid aan de clubs die hen op het niveau hebben gekregen waar ze nu staan.

Zou er geweldig worden gepresteerd, dan zou niemand zich hier druk om maken. Maar neem de veel geroemde verdediging van Feyenoord. Zeer talentrijk, maar alleen rechtsback Daryl Janmaat lijkt over de benodigde kwaliteiten te beschikken die voor topvoetbal benodigd zijn. De anderen zij al bezig met transfers omdat men in de Nederlandse competitie is ‘uitgeleerd’. De cijfers laten iets anders zien, Feyenoord heeft in de afgelopen 11 wedstrijden 19 tegendoelpunten geïncasseerd en bijna even vaak gescoord. PSV heeft op onstuitbare wijze verjongd, een geweldig gedurfd project, maar na drie prima wedstrijden aan het begin van het seizoen lijkt de pijp nu al leeg te zijn. En ook Ajax heeft het lek nog lang niet boven, waarbij de doorstroming uit de jeugd niet op gang is gekomen.  Clubs als FC Twente en AZ doen het daarentegen behoorlijk goed, met bijvoorbeeld weinig tegentreffers voor FC Twente.  Maar wie ziet dat bijna alle spitsen in de Nederlandse competitie uit IJsland, Zweden, Denemarken of exotische andere gebieden komt, houdt zijn hart vast.

Het enige positieve nieuws vind ik dat inmiddels teams als Jong AJax, Jong PSV en Jong Twente meedoen in de Jupiler league. Feyenoord doet ‘het’ voorlopig nog met satellietclub Excelsior. Hier wordt men geconfronteerd met meer weerstand dan in de jeugddivisies. Goed initiatief, waarover de clubs overigens nog steeds moeten nadenken of er een vervolg komt.

Het meest schrijnend vind ik altijd dat er zo weinig aandacht is voor het mentale aspect van de spelers. Kan je spelers leren omgaan met druk? Hoe train je mentale weerbaarheid? Hoe creëer je commitment van de spelers naar de club toe? Omgangsvormen, mentaliteit, motivatie. Aspecten waar men wereldwijd mee aan de gang is, behalve in Nederland. Een psycholoog de club binnenhalen geldt in de voetbalwereld hier ten lande tenslotte al snel als een teken dat je gek bent. En dan verwacht men leiderschap van spelers die de twintig net zijn gepasseerd? Nee, de fout ligt niet bij de spelers, maar in de opleiding van de Nederlandse clubs. Leuk hoor, al die rondotjes en voetvolley en geinen tijdens de training, maar het wordt tijd eindelijk eens aandacht te schenken aan datgene wat echt wedstrijden voor je gaat winnen: mentaliteit, leiderschap en emotionele weerbaarheid.

Vanavond 21.00 bij KRO’s Eureka

Vanavond een rolletje onder mijn geuzennaam ‘Professor Penalty’ in de nieuwe TV-show KRO’s Eureka, Nederland 3, 21.00.

Zou zoiets ingewikkelds als wiskunde je leven leuker en eenvoudiger kunnen maken? Zou er bijvoorbeeld een formule zijn waarmee je de ware kunt vinden? Of 100 kunt worden? In het nieuwe KRO programma Eureka neemt wiskundewonder Ionica Smeets presentatrice Sofie van den Enk mee op ontdekkingsreis en samen gaan ze op zoek naar wiskundige antwoorden op lastige vragen. Hoe winnen we het WK? Hoe vind je de ideale partner? Hoe word je 100? en tot slot; hoe win je een miljoen? Na talloze omzwervingen komen ze telkens op die ene formule – de formule van Eureka.

Eureka, 4 afleveringen, vanaf 10 oktober om 21.00 uur bij de KRO op Nederland 3.

Hoe winnen we het WK? op 10 oktober

Zou er een wiskundige formule zijn waarmee we volgend jaar in Brazilië het WK-voetbal kunnen winnen? Een simpele rekensom die ons de wereldbeker bezorgt?
Ionica neemt Sofie mee naar een schiettent op de Kermis, het Olympisch Stadion en een reusachtige containerterminal en laat haar zien hoe je de 11 beste spelers op kunt stellen, hoe een wiskundige een penalty neemt en welk shirt je aan moet trekken als je de finale haalt. En dat alles om te komen tot de formule van Eureka.

Boek van de week

Opleidingen

Ego van Stefan de Vrij kost Feyenoord de titel

Het ego van voetballers is berucht. Spelers kunnen slecht tegen kritiek, worden het liefst op handen gedragen en vinden per definitie dat ze gelijk hebben. U kunt er van op aan dat ik weet waar ik over praat, want al 15 jaar leg ik ze uit hoe ze een strafschop moeten nemen en nog denken ze het beter te weten. Zoals bij Ajax, waar ze dus ook bijna per definitie in belangrijke wedstrijden blijven missen (in 2013 alleen al tegen Steau en Barcelona). Maar het wordt helemaal droevig als talenten die nog heel veel moeten bewijzen plots zielig en onvolwassen gedrag gaan vertonen en daarmee het teambelang schaden, zoals nu met Stefan de Vrij bij Feyenoord het geval is.

Stefan de Vrij is een getalenteerde verdediger bij Feyenoord. Tezamen met Bruno Martins Indi, Daryl Janmaat en Miquel Nelon vormt hij de gedroomde achterhoede van Feyenoord. Maar ja, de ballen vliegen er soms nog wel erg makkelijk in en de teller van de tegentreffers staat al op een aantal waar vroegere verdedigers van de Rotterdammers een heel jaar over deden. Er is dus nog veel te leren en de algemeen als uitstekend trainer bestempelde Ronald Koeman probeert dat aan de jonge spelers duidelijk te maken.

Dat is echter tegen het verkeerde been van Stefan de Vrij c.s.. Nadat Koeman aan het begin van het seizoen aangeeft dat de verdediger, overigens voor iedereen zichtbaar, niet kort genoeg dekt, is de speler emotioneel aangeslagen. Een wedstrijd later pakt hij een totaal onnodige rode kaart door ongeveer op de middenlijn een speler uit frustratie onderuit te schoffelen. En nu hij de aanvoerdersband kwijt is, een eer die normaliter sowieso ten deel valt aan een speler van rond de dertig met veel ervaring en clubliefde, is het helemaal feest in Rotterdam. Zelfs de privé-krachttrainer bemoeit zich nu met het verhaal, omdat De Vrij zonder dit aan de club te melden extra trainingen bij hem uitvoert en dit van de clubleiding niet mag. Daar heeft de club natuurlijk gelijk in, want een juiste begeleiding vereist dat men precies de inspanningen van spelers kent om zodoende overbelasting en dus risico op blessures te voorkomen. Dat is dus een topsportklimaat, en niet het vrijblijvende getrain bij een externe trainer, hoe positief dat ook bedoeld is. Overigens, ook collega verdediger Martins Indi vertoont bij tijd en wijle vreemd gedrag op het veld, dat veel lijkt op een ‘wat moet je nou met je kritiek’-mentaliteit (zie goal tegen NEC).

Ik leg het de spelers daarom nog maar eens een keer uit: jullie zijn nog erg jong en hebben nog niets gewonnen, jullie worden uitgeschakeld voor de Europa League door een matig team uit het Oostblok, jullie krijgen veel te veel onnodige tegentreffers en zouden er goed aan doen eens te luisteren naar iemand die de juiste conclusies trekt. Want als deze mentaliteit het hele seizoen door blijft etteren, zoals zo vaak in Rotterdam, dan wordt het wederom erg stil op de Coolsingel aan het eind van het seizoen. Echte topspelers beseffen dat en zorgen dat de gelederen worden gesloten. Tijd om volwassen te worden.

Vacatures

Afdelingshoofd Toezicht en Handhaving (Terneuzen)

De RUD-Zeeland stelt zich tot doel om deze taken professioneel, doelmatig en volgens landelijk vastgestelde kwaliteitseisen en dienstverleningsnormen te vervullen. Bekijk alle vacatures

Advertorial

In Memoriam Gerrie Muhren

In 2000 interviewde ik Gerrie Mühren voor mijn boek De strafschop. Ik toog naar Volendam, met name om meer informatie te krijgen over de zogenaamde strafschop achter het standbeen. Een unieke techniek die Gerrie Mühren voor het eerst op de internationale velden liet zien. Hij is dus niet alleen bekend om zijn balletje hoog houden in het Bernabeu stadion van Real Madrid. Ik sprak hem thuis in Volendam en tijdens ons gesprek ging de telefoon: Arnold Mühren…..van de popgroep The Cats (dus niet zijn broer Arnold!), of het echt zo was dat het cassettebandje uit de spelersbus was gejat vlak voor de finale van het WK 1978! Ter ere van deze gentleman onder de voetballers de weergave van het interview waar ik nog steeds met plezier aan terugdenk. Een herinnering aan een voetballer die niet alleen erg begaafd was maar ook bescheiden en vriendelijk. Een voorbeeld voor alle hedendaagse voetballers.

 

‘In de beginperiode van het succes van Ajax was ik de vaste strafschopnemer. Ik heb er in die tijd 23 genomen. De eerste 22 waren raak, Geen probleem. Maar de 23e ging mis. Die werd gestopt door Gerrit Vooys van Az’67. In die wedstrijd kregen wij er nog een te nemen. Ik zei toen tegen Johan Neeskens “Neem jij hem maar”. Met het bekende resultaat. Neeskens schoot de bal met stip en al het doel in. Zelfs al had Vooys hem willen stoppen, dan was hij er nog in gegaan, met keeper en al wel te verstaan. Vanaf dat moment was Johan de vaste strafschoppennemer. Pas toen ik bij Betis ging spelen ging ik weer strafschoppen nemen. Ik had een vaste hoek. Op het laatst wisten de meeste keepers dat wel, maar ik schoot de bal hard en geplaatst genoeg waardoor ze er toch nooit bij konden komen. Ik schoot rechts van mij uitgezien, links van de keeper. In de aanloop maakte ik een kapbeweging, gericht op de rechterhoek vanuit de keeper gezien en pas op het laatste moment koos ik dan ‘zwaar’ voor de andere hoek. Ik schoot nooit hoog, dat vond ik te risicovol, maar laag in de hoek. Een belangrijke eigenschap waardoor ik ze goed nam was waarschijnlijk dat ik nooit nadacht over de gevolgen als ik de strafschop zou missen. Dat interesseerde me echt niets. Ik sloot die gedachte volledig uit. Bijgedachten kwamen nooit bij mij op.

Een goede strafschop hangt natuurlijk ook voor een belangrijk deel samen met een goede techniek. Dat begint al in de aanloop. Je ziet vaak dat spelers vanaf het begin enorm aanzetten. Als ze bij de bal zijn is de kracht er al uit. Ik prefereer het als de aanloop pas in de laatste 2 meter wordt aangezet. Daarin zit dan de uithaal-techniek. De kracht zit dan in de bal. Ook de plaats van het standbeen is belangrijk. Als je het standbeen niet goed naast de bal zet, maar er teveel voor of achter, dan is het risico dat je overschiet of geen kracht kan zetten zeer groot. Dat kan je aanleren en moet je de jeugd ook laten zien.

Strafschoppen nemen is een specialiteit. Spelers als Cruijff of Puskas moet je geen strafschop laten nemen. Puskas was wel mijn grote voorbeeld. Ik weet nog goed dat ik in 1956 op de voorpagina van De Tijd een foto zag van Puskas met daaronder: “Puskas overleden” . Dat was natuurlijk niet zo, hij was gevlucht uit Hongarije en dook later weer op in Spanje, waar hij nog jaren bij Real Madrid heeft gespeeld. Toen ik in Spanje ging spelen heb ik hem ontmoet, dat is een hoogtepunt in mijn carrière.

Hoewel ik behoorlijk veel strafschoppen heb genomen is er toch één die er uitspringt. Dat is de strafschop die ik achter het standbeen nam.  Ik had dat wel eens tijdens een training van het Nederlands elftal gedaan, tegen Jan van Beveren. Die wist niet wat hem overkwam. “Dat mag helemaal niet”, brieste hij. Hij kwam echt behoorlijk nijdig uit zijn doel. Ergens had hij wel gelijk, want je staat één moment stil. Ik heb die strafschop later in een echte wedstrijd uitgevoerd in Spanje.Op 6 januari, met Driekoningen, wordt daar van tijd tot tijd een benefietwedstrijd voor kinderen gehouden. Dat jaar was het een herhaling van de bekerfinale van Betis tegen Athletic de Bilbao. Strafschoppen moesten de beslissing brengen. Ik was al jaren niet meer in Spanje geweest maar ik was er nu op vakantie. Ik was in het stadion en zei dat ik wel mee wilde doen. Ik schoot de bal uit de strafschop in de kruising, achter het standbeen langs. Dat haalde in Spanje het nieuws. Zoiets hadden ze nog nooit gezien. Mijn trainer overigens ook niet. Die stond met zijn mond wijd open langs de kant van het veld. Die mond was echt van verbazing opengevallen en wilde ook echt niet meer dicht!

Ik had een dergelijke strafschop al eens eerder genomen in een wedstrijd van Volendam tegen NEC, destijds met Nico de Bree in het doel. Het was al 2-0 en vlak voor tijd, dus dan kan het niet veel kwaad om zo een strafschop te nemen. Ik zou het niet zo snel doen als het een beslissende strafschop was.

Ik mis in het Nederlands voetbal vooral de vriendschap onder de spelers. Ik weet zeker dat het helpt, kijk maar naar de Brazilianen. Die stonden tijdens de strafschoppenserie (N.B. die van 1998 in de halve finale tegen Oranje, GV) hand in hand rond de middencirkel. Je wist dat je als speler die bal erin moest schieten, want je teamgenoten stonden te wachten op de middencirkel. Zoiets doen Nederlanders niet, die zijn daarvoor te nuchter. Toch denk ik dat een vriendenploeg vaak meer kan bereiken dan elf eenlingen. Kijk maar naar Feyenoord, zodra het een vriendenploeg is gaan ze winnen en zodra er conflicten komen, gaan ze verliezen. In Spanje was het heel gewoon om met elkaar ’s avonds iets te gaan eten of drinken, daar deed je gewoon aan mee. Dat was gezellig en schiep een band. Daardoor hadden wij in het veld toch ook vaak meer voor elkaar over.

Het probleem van de shoot-outs zit bij Nederlanders een beetje in het bloed. Wij willen mooi winnen. Wij willen avontuurlijk voetballen en alles voetballend oplossen. Een bal de tribune in schieten dat kan in Nederland dus écht niet. We hebben ook altijd de idee dat als we een kans missen we wel weer een paar nieuwe kansen creëren. Dat idee hebben Duitsers niet. Een kans moet een doelpunt zijn. Overal, waar ik ook ter wereld kom, praat men over de ‘Oranje machine’. Mooi voetbal, geolied, leuk om naar te kijken. Maar om een hoofdprijs te kunnen pakken, moet je ook lelijk kunnen winnen en moet iedere kans een doelpunt zijn. Hetzelfde geldt voor strafschoppen. Als je ze mist, lig je eruit. Zo simpel is het.’

Uit: De Strafschop (editie 2003), blz.35-38.

 

The continuing story of Seedorf missing penalty’s

Vanuit diverse hoeken ben ik benaderd om toch in hemelsnaam aandacht te schenken aan de strafschop die Clarence Seedorf onlangs nam…en miste. Aanvoerder Seedorf mist in de 78ste minuut een strafschop voor Botafogo, de Braziliaanse club waar hij inmiddels actief voor is. Grote vraag van de mailers is….wat gaat er nu mis???? Kijk eerst eens naar de beelden:

Ajax verliest na strafschoppen, what’s new

Ik heb het keer op keer herhaald. Ik heb continu gezegd wat ze wel en wat ze niet moesten doen. Ik heb ze boekjes toegestuurd en nooit wat terug gehoord, behalve als ze op tv knorrig herhalen dat ze het zelf allemaal zo goed weten. Ik heb grote en invloedrijke fans boekjes gegeven en ze verteld hoe het zat bij Ajax. Maar ja, Ajax en de strafschop, dat wordt dus nooit wat. Want ze willen niet luisteren en wie niet luisteren wil, die moet….hetzelfde geldt overigens voor de KNVB.

Weet u wat namelijk zo leuk is? Ik mag dan in Nederland de bijnaam Professor Penalty dragen, in Duitsland is in 2010 een zekere Doktor Elfmeter opgestaan, een onderzoeker met wie ik in contact heb gestaan en wiens werk ik ken. Prachtig promotieonderzoek! Zijn onderzoek uit 2012 naar strafschoppen en stress et cetera gaat technisch verder dan mijn boek van 12 jaar eerder, dat mag ook wel natuurlijk voor een proefschrift en gezien de tijdsspanne, maar de conclusies zijn niet veel anders. Er valt op te trainen en dat doe je zo. Maar goed, Dr. Elfmeter wordt in Duitsland op handen gedragen en wint zelfs van de DFB (Deutsche Fussball Bund) de 1e wetenschappelijke prijs in 2012 en ontvangt 30.000 Euro! En dat in een land dat wereldwijd bekend staat als beste strafschopnatie. En ik en de KNVB? Ik heb zo’n beetje alle bondscoaches sinds 2000 mijn boek (gratis natuurlijk) gestuurd, en de laatste jaren zelfs directieleden. Altijd met een briefje. Ik heb nooit 1 (een) reactie gekregen. Ze zullen het er wel moeilijk mee hebben, waarom weet ik niet, erg Koninklijk vind ik het niet. Maar ach, we weten in ieder geval waardoor we uitgeschakeld zullen worden tijdens het WK in 2014, want bondscoach Van Gaal vindt alles trainbaar, behalve de strafschop. En ik bevind mij met twee overige criticasters van de KNVB die er nooit binnenkwamen, een zekere JC en Wiel Coerver, wel in excellent gezelschap!;-)

Kortom, het verlies van Ajax vanavond was sneu, maar niet onverdiend. Coach De Boer behoort denk ik ook tot de school die niet op de juiste wijze traint op strafschoppen. Hij heeft er zelf namelijk ook weleens gemist en toen gezegd dat er niet op te trainen valt, en daar kan je dan moeilijk op terugkomen. Ajax, het is onmogelijk altijd met strafschoppen te verliezen en het kost jullie keer op keer miljoenen. Het is Ajax onwaardig om daar zo mee om te gaan. want de eerste misser was op zijn minst amateuristisch…en die tweede….ook.  Die leek een beetje op die van Jaap Stam uit 2000 tegen Italië. En wie is inmiddels aan de trainingsstaf van Ajax voor de verdedigers toegevoegd? Jaap Stam, die mij ooit letterlijk toevoegde ‘niet in dezelfde show te zijn verschenen als hij had geweten dat ik er ook in zat!’ Het zit diep, maar ja, kritiek en voetballers…..

Ik blijf doorgaan, heb inmiddels zeven of acht bondscoaches overleefd en blijf verbijsterd over zo weinig zelfreflectie. Interessante materie voor een proefschrift!

 

Strafschop Dortmund beneden peil

OK. Ze winnen. Borussia Dortmund verslaat Ajax thuis met 1-0. Maar mist ook nog een strafschop, die door vaste verdediger van Die Mannschaft Mats Hummels op werkelijk dramatische wijze wordt ingeschoten. Zo’n slechte hebben we in de afgelopen jaren niet gezien. De hele lichaamstaal wijst naar de rechterhoek, links van keeper Vermeer. Er is sprake van een te korte aanloop en Een slap, slecht gericht schot. Een wanprestatie. Dat Vermeer deze bal stopt is niet meer dan terecht. Eindelijk een keeper van Ajax die niet al voortijdig ligt te spartelen in een hoek voor de bal is ingeschoten. Maar wat een belabberde penalty van Hummels. En dat voor een Duitser! Wat te denken van trainer Klopp, zou die er op laten trainen? Natuurlijk niet, anders neem je een penalty niet zo. Een schande voor het professionele voetbal.

De wedstrijd zelf dan. Ach, een gelijkspel had er ook ingezeten. Het was weinig verheffend allemaal. Beste man van het veld? Opmerkelijk genoeg Ryan Babel.

 

N.B. achteraf lees ik dat keeper Vermeer toch heeft gegokt bij de penalty van Hummels. Kortom, meer geluk dan wijsheid weer dus. Ajax kan onvoorstelbaar veel leren van het trainen op strafschoppen. Het levert ook enorm veel op, zowel qua resultaten als qua geld. Men doet het niet. later meer over dit fenomeen van weerstand tegen verandering onkunde en arrogantie.

Strafschop Griekenland Karagounis van amateurniveau

Onvoorstelbaar hoe zwak de 35 jarige en uiterst ervaren (114 interlands) speler Karagounis van Griekenland de strafschop inschoot tegen de Polen. Aan de lichaamstaal was al een uur van te voren gezien dat de bal de rechterhoek (links van de keeper) ingeschoten zou worden. De met de binnenkant van de schoen ingeschoten bal was daarnaast ook nog eens heel slap geschoten, veel te zacht. Met alle respect, maar als u en ik gevraagd wordt een penalty te nemen zal deze niet slechter zijn dan dit misbaksel. Opmerkelijk genoeg mistten de Grieken in de voorbereiding (geen druk?, toch missen?) ook al twee strafschoppen, door andere spelers. Je zou dan denken: leer van je fouten. Maar nee hoor. Lekker doorgaan op de ingeslagen weg, namelijk die van: ‘ op strafschoppen valt niet te trainen’.  Zou dat in Griekenland net zoiets zijn als belasting betalen: dat doe je daar tenslotte ook niet.

Tyton stopte de bal goed. Nu heeft hij dat eerder bewezen bij PSV. Ik vraag mij echter wel af of hij een ‘ gokker’ is, dus een keeper die links of rechts duikt en dan wel ziet wat er gebeurd, of een doelman die weet wat hij doet en kiest op basis van voorinformatie en lichaamstaal. Hopelijk krigen we daar uitsluitsel over in de komende weken.

Karagounis: strafschop een 2

Tyton: prima gestopt: 10.

Penalty-clinic van Professor Penalty®

Boek nu de unieke penalty clinics van Professor Penalty®. Leer om te gaan met druk en stress op het werk. Ontdek hoe performance management in de praktijk werkt. Verken de psychologie achter de penalty. Hoe creëert u een concrete en heldere missie en visie achter een dergelijke kritieke succesfactor?  Zie, dat ook strafschoppen nemen een team inspanning vereist!

Sinds 2001 worden door Gyuri Vergouw, auteur van diverse managementboeken en van het veelgeprezen ‘De Strafschop, zoektocht naar de ultieme penalty’, seminars, trainingen en lezingen gegeven in binnen- en buitenland.

De Professor Penalty bijeenkomst:

– een actieve dag met concrete management inhoud, die direct toepasbaar is op het werk;

– op professionele manier gepresenteerd met passie en enthousiasme door zeer ervaren spreker (> 3.000 lezingen en trainingen);

– met vele mogelijkheden in te spelen op de actualiteit of op uw specifieke situatie;

– in de Nederlandse taal, of in het Engels of Duits. Met unieke mogelijkheden in De Kuip (Rotterdam), het Olympisch Stadion of waar ook in Europa.

De bijeenkomst wordt verzorgd door Gyuri Vergouw, sinds 2000 ook bekend als ‘Professor Penalty'(De Morgen/Barend & Van Dorp). Hij is een ervaren en bekende consultant en auteur van zes succesvolle boeken (drie in top 20 Managementboek), honderden managementartikelen, en tevens hoofdredacteur van Managementsite.nl. In 2007 ontving hij de Professionaliseringsprijs van de Vrije Universiteit voor zijn blijvende bijdrage aan het adviesvak in Nederland. Meer dan 500 media optredens volgden sinds het verschijnen van De Strafschop, onder meer bij Goedemorgen Nederland (Radio en TV), Editie.nl, Barend & Van Dorp, Studio Sport, Radio 1,2,3,4 en 6, Teletekst, Channel 4 en ITV (UK), Daily Star of Scotland (Schotland), Atac (Roe), Svenska Dagbladet (Zwe), De Telegraaf, De Volkskrant, NRC, AD, PZC, Het laatste nieuws (B), De Morgen (B), P-magazine (B)  en vele, vele anderen.

‘Professor Penalty was een groot succes, managers die jonge starters coachen wisten hen naar een fantastische score te begeleiden. Inhoud en plezier in perfecte harmonie’. Arne Karte; Corus/Tata Steel

‘Het houdt de natie bezig, maar Gyuri Vergouw geeft in zijn boek De Strafschop overal antwoord op’. Voetbal International

‘Het lezen van het boek De Strafschop van Vergouw zou alle internationals verplicht moeten worden gesteld. Vergouw geeft talrijke tips’. De Volkskrant

Onderstaand kunt u de brochure downloaden.

brochpenalty_1902

U kunt direct contact opnemen met Professor penalty/Gyuri Vergouw via deze site (contact button) of via vergouw(apestaartje)vergouw.com.

 

Oranje -17 scoort in blessuretijd en wint na strafschoppen

Oranje wint van Duitsland bij het toernooi van de 17-jarige en jongere spelers. Door in de laatste minuut te scoren. En door alle (u leest het goed, alle!) strafschoppen raak te schieten. De Strafschop feliciteert spelers en technische staf van harte. Zouden ze mijn boeken De Strafschop en De laatste minuut (dat gaat over hoe de Duitsers te verslaan zijn)  gelezen hebben. Het wedstrijdbeeld lijkt die theorie te onderschrijven. 12 jaar na het verschijnen van mijn boek De Strafschop lijkt het kwartje volledig in Zeist gevallen te zijn. Nu is het zaak deze kennis ook door te geven aan de oudere generatie, u weet wel, die nog steeds denkt dat op strafschoppen niet te trainen valt. Denkt u echt de jonge spelers er niet op geoefend hebben? Nee toch? Daarom moeten ook de mannen van Van Marwijk eraan geloven. En als ik zie hoe nu strafschoppen worden genomen door spelers als Robben (ik zeg maar een woord: standbeen!) dan is er nog veel werk aan de winkel!

Maar nogmaals, felicitaties aan het piepjonge Oranje!